جامعه شناسی تاریخچه ی آموزش هنر در ایران

تاریخچه ی آموزش هنر در ایران：

*آموزش هنر قبل از قاجار：

پیش از دوران قاجار هنر آیینه ای تعریف می شد که هنرمند راوی حقیقتی ورای نفسانی بود و سعی میکرد نامی از خود به جای نگذارد که مبادا نفس او سبب عدم بازتاب حقیقت موجود در آثارش گردد.و هنر به دست هنرمندانی مؤمن و مخلص عملی گردیده بود و تعلیم هنر بر موازین اعتقادی و اسلامی استوار بود. هنرمند سالکی بود که با معنویت انس گرفته بود و وارسته ای بود که به نامحرم فنون و رموز هنری خود را آموزش نمیداد و دانشجویان بدون تذکیه نفس نمیتوانستند هنر بیاموزند.

*آموزش هنر در دوران قاجار：

شروع دوران قاجار شروع غربگرایی ایران بود که با آوردن اساتید غربی و تأسیس دارالفنون و اعزام درباریان به غرب برای تحصیل علوم و فنون غربی اثبات شد. علی اکبر مزین و نقاش غربگرای عهد ناصری و فارغ التحصیل دارالفنون و استاد محمدغفاری(کمال الملک) بود.

کمال الملک دو سال در موزه ی لوور فرانسه مشغول مطالعه و تحقیق در مورد آثار نقاشان میپردازد و زمانی که به ایران برمیگردد مدرسه ای به نام "صنایع مستظرفه" تأسیس میکند.

طرح دانشکده های دانشگاه تهران در سال 1313 توسط آندره گدار، ماکسیم سیرو، رولان دوبرول، نیکلای مارکف، الکساندر موزر و محسن فروغی ارایه شد. و آندره گدار معمار فرانسوی به عنوان رئیس دانشکده هنرهای زیبا منصوب شد، گدار از ابتدا دانشجویان را مجبور به کپی از تصاویر معماری نئوکلاسیک یونان و روم باستان نمود. دانشکده ی هنرهای زیبا بر طبق برنامه ریزی فرانسوی ها دو هدف اصلی را دنبال میکرد ：۱-رواج فرهنگ غربی و دامن زدن به بی بند و باری ۲-القای روح خودباختگی و بی ارادگی در برابر فرهنگ غرب به جوانان و هنرمندان دانشجو.

اوج بی بند و باری در دوران ریاست هوشنگ سیحون رئیس بهایی این دانشکده اتفاق افتاد و همین روند تا انقلاب اسلامی ادامه داشت.

* پس از پیروزی انقلاب اسلامی：

پس از انقلاب اسلامی شورای عالی انقلاب فرهنگی تصمیم بر تجدید نظر در برنامه های قبلی دستگاه های آموزش هنر کرد و هم متون مبتذل و فحشا را حذف کرد و هم افراد مفسد را اخراج کرد. با این اقدامات برای مدتی انحرافت سیستم قدیم از چشم ها دور ماند اما متأسفانه عدم آشنایی مسئولان وقت از تاریخ هنری سبب شد پایه و مرجع متون باقی مانده و نظام و ساختار آموزش هنر دست نخورده بماند.

منبع：

www.sadra-sociology.blog.ir